To Andrea Bocelli
چشمانت هدایت گرند
گر نه طی طریق
بس دشوارست
برین فرسوده پای من
چشمانت نمایانگر پردیسند
گر نه انگشتان من
از فرط ناامیدی
به خاک اشارت دارند
صدایت آهنگ رویای منست
درتیره گاه شب
بینش ازنگاهت سیراب می گردد
که دیدن گامی بیهوده ست
پیام بشارت
در آواز توست
فراخوانی آدمیان
که نور جلوه گاه توست
گزیری نیست
جز درین کوره راه ماندن
بربستر خاک فروافتادن
وبه رویای ابدی
خسبیدن
2 comments:
weblog zibaei darid vali chera meshki?
GHASHANGE , EDAME BEDID
Post a Comment