آرامش

به آقاجون


حیات سرآغازمرگ است
همانسان
که غم به شادی منجر می گردد
وآرامش
منتهای پریشانیست


کنجکاوی سرخی نادریست
بر پیکره بیجان جامعه
مثال لکه ای فیروزه ای
در پهندشت سبزخره ای
دریاچه ای کوچک
محاط دراقیانوس حیات


آه چه معصومانه
و محیلانه
تو را به کشتارگاه برده اند
بی نیازی به حقیقت
برهانی نیست
بلکه شهوتیست
به تنعم ورفاه
رخوت اندام زنده است
در محیط معتدل


درکنارمن نشسته ای
بی هیچ سخنی
حضورتو حقیقتی ست
در انبوه توهم اشیا
تمایل حس خودآگاهی
به پذیرش آرامش نامتناهی
لبخندیست بردردی کهنه


درمیان عابران مرده
تحرک عین سکونست
حقیقتی که کذبش را
تنها صدای قدمهای تو ثابت می کند

درسکوت مطلق
هماهنگی گام های ما
تنها مثال همراهیست